Terapia zajęciowa

TERAPIA ZAJĘCIOWA

,,Zajęcie jest najlepszym naturalnym lekarzem i podstawą szczęścia człowieka”.
Galen

Jesteś życzliwą i opiekuńczą osobą? Posiadasz gotowość do udzielania pomocy chorym? Chciałbyś przyczynić się do poprawy stanu zdrowia i samopoczucia pacjentów? Jeśli tak, to najlepszym kierunkiem dla Ciebie będzie terapia zajęciowa w naszej szkole.

Terapia zajęciowa to powszechnie wykonywany zawód w 17-stu krajach Unii Europejskiej. Termin ,,terapia” wywodzi się z greckiego słowa therapeuein, który oznacza: opiekować się kimś, troszczyć się o kogoś, leczyć. Według światowej Federacji Terapeutów zajęciowych – terapia zajęciowa jest dyscypliną ochrony zdrowia, która zajmuje się ludźmi fizycznie bądź psychicznie albo umysłowo niesprawnymi, upośledzonymi lub kalekimi, czasowo bądź trwale. Wykwalifikowany terapeuta zajęciowy angażuje pacjenta w czynności zaplanowane  tak, aby sprzyjały przywróceniu maksymalnie możliwego funkcjonowania. Pomaga pacjentom spełnić wymagania stawiane przed nimi przez ich pracę zawodową, środowisko społeczne i domowe oraz by mogli swobodnie brać udział w życiu codziennym.

 

Terapia zajęciowa zrodziła się w wyniku odkrycia potrzeby zajęcia pacjenta czymś, poza czasem leczenia. Bardzo często były to długie godziny popołudniowej i wieczornej nudy. Zaobserwowano, że wiele techniki zajęć może być użytych nie tylko dla zabicia czasu, ale także w celu usprawniania manualnego pacjentów. W późniejszym czasie zaczęto dobierać indywidualne techniki do usprawnienia konkretnych stawów, czy grup mięśniowych, wreszcie całych zespołów ruchowych. Dodatkowo wykorzystano także, inne techniki zajęć w sferze usprawnienia psychicznego i społecznego.

 

Celem terapii zajęciowej w odniesieniu do poszczególnych pacjentów jest zawsze indywidualne podejście do człowieka. Każde działanie terapeuty musi być dostosowane do konkretnej sytuacji podopiecznego, do jego sprawności fizycznej jak i psychicznej, obniżonej motywacji oraz aktualnego stanu zdrowia i samopoczucia.

 

Terapeuta zajęciowy powinien posiadać takie cechy jak:

  • odporność na stres
  • kreatywność
  • zdolności manualne
  • życzliwość, wyrozumiałość, cierpliwość, opiekuńczość oraz gotowość do udzielania pomocy innym
  • umiejętność dostrzegania potrzeb i problemów drugiego człowieka
  • poszanowanie godności osobistej drugiego człowieka i tolerancja
  • umiejętności związane ze stosowaniem specyficznych metod pracy (manualne, plastyczne, ruchowe, taneczne itp.)
  • krytycyzm wobec siebie oraz wnikliwa samoanaliza
  • chęć dokształcania się i podwyższania swoich kwalifikacji zawodowych,

Terapeuta zajęciowy porusza się w trzech obszarach: usprawnienia fizycznego, psychicznego i społecznego. Dotyczy to  pracy grupowej, jak i indywidualnej. Całość polega na prowadzeniu zajęć z podopiecznym w celu wykształcenia u niego utraconych lub nie posiadanych funkcji, na przykład wykonywania czynności życia codziennego, albo nawet nabywanie umiejętności asertywnych w komunikacji interpersonalnej. Do obowiązków terapeuty zajęciowego nie należą zabiegi pielęgnacyjne i higieniczne względem pacjentów. Aby terapia zajęciowa przebiegała prawidłowo musi zaistnieć więź między pacjentem a terapeutą, polegająca na wzajemnej akceptacji.

Metody wykorzystywane w terapii zajęciowej:

  • ergoterapia – terapia pracą, poprzez zajęcia manualne,
  • socjoterapia – terapia zaburzeń zachowania i zaburzeń emocjonalnych w toku spotkań grupowych,
  • arteterapia – terapia poprzez różne dziedziny sztuki.

 

Techniki stosowane w ramach poszczególnych metod to:

  • biblioterapia – z wykorzystaniem książek ,
  • choreoterapia – z wykorzystaniem tańca,
  • dramatoterapia – z wykorzystaniem elementów teatru i dramy,
  • estetoterapia – wykorzystanie kontaktu z pięknym otoczeniem,
  • silwoterapia – wykorzystanie kontaktu z przyrodą,
  • muzykoterapia – z wykorzystaniem muzyki,
  • poezjoterapia – z wykorzystaniem poezji,
  • chromoterapia – z wykorzystaniem kolorów,
  • kinezyterapia – z wykorzystaniem różnych form ruchu,
  • ludoterapia – z wykorzystaniem gier i zabaw,
  • zajęcia relaksacyjne i inne.

Terapia zajęciowa poprzez wykonywaniem różnorakich zajęć jest usprawnianiem psychicznym i fizycznym, jest formą terapii która pobudza inicjatywę, toteż absolwent tego kierunku będzie posiadał wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu wsparcia psychospołecznego, rehabilitacji, warsztatu pracy terapeuty oraz działań na rzecz zawodu. Absolwenci zostaną tak przygotowani, by w dobie rozwoju rehabilitacji kompleksowej potrafili podtrzymać i wspierać aktywność oraz przygotowywać do samodzielnego życia osoby dotknięte niepełnosprawnością.

Główny nacisk podczas nauki zawodu terapeuta zajęciowy położony zostanie na zajęcia praktyczne prowadzone w różnych pracowniach (warsztatach), dobieraniu programów terapii w sposób zindywidualizowany i dostosowany do psychofizycznych możliwości niepełnosprawnych. Absolwenci nabędą więc następujące umiejętności:

  • ogólne usprawnianie psychofizyczne,
  • szeroko ujęty rozwój umiejętności wykonywania czynności życia codziennego,
  • kształtowanie zaradności osobistej w życiu osób niepełnosprawnych ,
  • przygotowanie niepełnosprawnych do życia w środowisku społecznym, między innymi poprzez doskonalenie umiejętności niezbędnych w autonomicznym życiu,
  • poprawa kondycji psychicznej niepełnosprawnych,
  • rozwój i kształcenie nowych umiejętności, postaw,
  • rozwój psychofizycznych sprawności niezbędnych w pracy,
  • rozwijanie podstawowych oraz specjalistycznych umiejętności zawodowych niepełnosprawnych umożliwiających podjęcie pracy w zakładzie aktywności zawodowej lub innej pracy zarobkowej lub też szkolenia zawodowego.

Terapeuta zajęciowy można podjąć pracę w :

  • oddziałach szpitalnych, w tym w szczególności: rehabilitacji leczniczej, ortopedycznych, neurologicznych, geriatrycznych, dziecięcych, psychiatrycznych
  • sanatoriach
  • warsztatach terapii zajęciowej
  • zakładach pomocy społecznej
  • dziennych domach pomocy społecznej; klubach seniora; środowiskowych domach pomocy społecznej
  • świetlicach terapeutycznych
  • hospicjach
  • szkołach specjalnych.

Dwuletni program nauczania obejmuje m.in. następujące zagadnienia :

  • podstawowe procesy psychiczne i osobowość człowieka
  • trening komunikacji interpersonalnej, trening umiejętności społecznych
  • psychologia społeczna,
  • patologia życia społecznego,
  • pomoc psychologiczna, mediacje, negocjacje
  • promocja zdrowia,
  • anatomia, fizjologia i patologia
  • podstawy psychiatrii klinicznej
  • rehabilitacja, rewalidacja
  • pierwsza pomoc
  • terapia zajęciowa u osób niepełnosprawnych sensorycznie, motorycznie i intelektualnie,
  • terapia zajęciowa u osób przewlekle i terminalnie chorych,
  • terapia zajęciowa u osób niedostosowanych społecznie
  • podstawy prawa pracy terapeuty
  • organizacja pracy terapeutycznej
  • metodyka pracy terapeutycznej

Absolwent kierunku otrzymuje:

  • świadectwo ukończenia szkoły policealnej,
  • dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe,
  • suplement do dyplomu potwierdzający kwalifikacje zawodowe – Europass – potwierdzający kwalifikacje we wszystkich krajach europejskich w języku angielskim i polskim.

Serdecznie zapraszamy!